مسیر دکل به کولاوا(کومالیا)
با توجه به اینکه هفته سرد و پر برفی را داشتیم، کوهنوردان باتجربه توصیه نمودند از رفتن به ارتفاعات در این روزها بپرهیزیم چون احتمال بهمن هم بود همانگونه که هفته پیش شاهد آن در ارتفاعات قروه بودیم و گزارشش هم در این وبلاگ نوشته شد اما از آنجاییکه ما عادت نداریم جمعه ها در خانه باشیم در نتیجه فرصتی پیش آمد تا در این دو هفته مسیرهای منتهی به کولاوا(کومالیا) را بررسی کنیم.
هفته گذشته مسیر معدن به کولاوا(کومالیا) را رفتیم و گزارشش مفصلا در همین وبلاگ توضیح داده شد.
امروز (18 بهمن)هم از مسیر دکل به سمت کولاوا(کومالیا) رفتیم.
دورنمای دکل و کولاوا(کومالیا)
گزارش تصویری این برنامه....
صبح قبل از طلوع آفتاب همراه همنوردان به سمت دکل حرکت کردیم البته هوا نسبت به روزهای قبل کمی بهتر شده و سرمای استخوان سوز چند روز پیش را نداشت مخصوصا وقتی آفتاب چهره خود را نمایان نمود
طلوع آفتاب
هر چه آفتاب بالاتر می آمد، گرما و محبتش بیشتر نصیبمان می شد
محبت و پرتو آفتاب بر کائنات
به سمت دکل حرکت کردیم اما قبل از رسیدن به آن از راه فرعی به طرف معدن رفتیم
دورنمای دکل
در هوایی بسیار دلپذیرو روح افزا حرکت می کردیم و واقعا لذت بخش بود
دورنمای معدن 4 طبقه
وقتی به معدن رسیدیم هرکدام از ما روی یکی از طبقات رفته تا خاطره دیگری را ثبت کنیم
هر کدام از همنوردان روی یکی از طبقان معدن
طبیعت در این فصل همه زیبائیهایش را به نمایش گذاشته بود واقعا دیدن ارتفاعات یکپارچه سفیدپوش قروه هر بیننده ای را مجذوب می کرد
دورنمای ارتفاعات بدر، پریشان، قلوز، دوشاخه و قلوز
همراه برادرم فردین و پسرم مشتاق
کنار یکی از صخره ها نشستم و صبحانه را در هوایی بسیار مطبوع صرف کردیم و برای ساعتی ازآن فضا نظاره گر طبیعت زیبا و وصف ناشدنی شدیم
ن
صرف صبحانه
بعد از صرف صبحانه راهی پایین شدیم
دورنمای دکل از کنارمعدن
برادرانم طیب و فردین که همیشه یکی ازبهترین همنوردانم در طول زندگیم بودند
همراه همنوردان با دورنمای قله کولاوا(کومالیا)
با سپری نمودن یک صبح خوب و در هوایی بسیار دلچسب رهسپار خانه شدیم و خداوند را شاکرم که بار دیگر لحظاتی را در دامان پاکش گذراندیم و از دیدن نعمتهای بیشمارش بهره مند شدیم
«کومالیا» همان کوه «کولاوا» در جنوب غربی قروه کردستان می باشد که از دوران کودکی با آن آشنا بودم و مثل همه کوهنوردان این شهر، کوهنوردیم را از آنجا شروع کردم. هر بار که پای بر روی قله آن می گذاشتم، با شور و هیجان وصف ناپذیری می گفتم: «کولاوا» برایم همان هیمالیای کوچک شده می باشد به همین خاطر آن را بر وزن «هیمالیا» تلفظ می کردم. حالا می خواهم وبلاگم همان تلفظ خاطرات گذشته ام باشد پس به وبلاگ «کومالیا» خوش آمدید...