کردستان گردی قسمت سوم (روستای هجیج-آبشار بل)
همانگونه که در پست قبلی نوشتم، از اورامان تخت راهی آبشار بل و روستای هجیج شدیم

روستای هجیج
کل جاده کوهستانی و خاکی می باشد و بعضی قسمتها دو ماشین همزمان نمی توانند عبور کنند
ابتدا به آبشار بل ر سیدیم و ساعتی آنجا از دیدن آن همه زیبای استفاده کردیم این آبشار حد فاصل استان کردستان با کرمانشاه می باشد

آبشار بل
آب این آبشار زیبا از زیر جاده توسط پلی به رودخانه سیروان می ریزد

رودخانه سیروان
منشاء آب این آبشار از محوطه غار مانندی سرازیر می شود

ابتدای آبشار
برای اولین بار سال 1389 با تعدادی از همنوردان گروه قاجر به این منطقه آمدیم البته از مسیر جاده پالنگان

مسیر روستای هجیج از پالنگان 1389

کنار آبشار بل همراه همنوردان گروه قاجر1389

همراه همسفران خرداد 1392

همراه مهدی و صدیقه(همسر برادرم)
سال 1389 سنگنوردان گروه قاجر، تابلو گروه را در دیواره این آبشار نصب کردند

تابلو گروه کوهنوردی قاجر قروه 1389
بعد از آبشار راهی روستای هجیج شدیم که فاصله اش با آبشار 2 کیلومتر می باشد

هوا مانند روز قبل همچنان غبار آلود و طبیعت زیبای روستا زیر ریزگرده پنهان شده بود
مقایسه عکسها.....

همراه مهدی و ژیلا خرداد 1392

همراه مهدی سال 1389

همراه برادرم(طیب)1389
ابتدای روستا مقبره سید عبیدالله فرزند امام موسی کاظم (ع) معروف به کوسه هجیج قرار دارد آنجا هم جهت زیارت رفتیم

همراه ژیلا خرداد 1392

محوطه زیارتگاه همراه اسرای عزیز جوان ترین غارنورد استان کردستان که آن وقت 7 ساله بود 1389

همراه مهدی و مشتاق(پسرم) در باغهای روستای هجیج 1389
مسافران زیادی در روستای هجیج بودند با توجه به گرما و آلودگی هوا، مدت زیادی روستا نماندیم و راهی پاوه شدیم آنجا نهار را صرف کرده و از مسیر کامیاران به قروه آمدیم.
منهای وضعیت هوا، سفر بسیار خاطره انگیزی در کنار بستگان و خانواده داشتیم.
معرفی روستای هجیج
این روستا از جمله پرجاذبهترین نقاط استان کرمانشاه و از مناطق دیدنی اورامانات است و در 25 کیلومتری شهرستان پاوه قرار دارد.
روستای هجیج یکی از روستاهای پلکانی است با کوههای سنگی، مناظرسرسبز، چشمههای خروشان و مسیر پرپیچ و خم که چشم هر بینندهای را به خود معطوف میکند، به طوری که علاوه بر گردشگران، همواره هنرمندان خوش ذوق را به سمت خود میکشاند.
به علت کمبود زمین، پشت بام هر منزلی حیاط منزل پشتی محسوب میشود، طبعاً محل بازی بچهها و تفرجگاه والدین است.
مجموعه روستای هجیج یکی از شگفت انگیزترین روستاهای جهان است با مجموعهای از خیابانهای نیمدایره و ردیف ساختمانهای یک رو به دره عمیق و رودخانه زیبای سیروان.
هجیج همگی از سنگ و اغلب به صورت خشکه چین و پلکانی ساخته شده، به گونهای پشت بام هر خانه، حیاط خانه دیگری است.
بارش نزولات جوی مناسب به ویژه برف در فصل سرد سال و باران در بهار و پاییز موجب سرسبزی و طراوت روستا و مناظر اطراف آن شده است.
یکی از ویژگیهای منحصر به فرد مردمان این روستا خود کفایی در تمامی مایحتاج روزانه است به گونهای که از گیوهبافی که پایپوش مردمان مناطق کرد نشین است گرفته تا لباسهایی سنتی بافته شده از پشم ورنگ طبیعت، تا تهیه خوراک و مایحناج خوردنی و هر آنچه که نیاز زیستن در رفاه باشد که این همه تلاش، کوشش، ذوق و هنر ریشه در فرهنگ، باور و توانمندی آنان دارد.
از دیگر جاذبههای روستای هجیج بناهای خانقاه، چله خانه و عبادتگاه کوسه است. این بنا از سنگ است و داخل آن با گل اندود شده است. در داخل این عبادتگاه ستونهای چوبی نیز وجود دارد.
خانقاه دراویش قادریه از دیگر بناهای دیدنی روستای هجیج است که در آن به ذکر و سماع میپردازند.
یکی از مهمترین مراسمی که در این روستا برگزار میشود مراسم ذکر و سماع دراویش طریقت قادریه میباشد.
مسجد مرکزی روستای هجیج نمونه کاملی از معماری کهن ایرانی است با ستونهای چوبی و تزئینات زیبای کنده کاری و در و پنجرههای استادانه که توسط نجارانی ساخته شده که خود را از نسل همان هنرمندی میدانند که همراه کوسه هجیج به این مکان آمده اند و به همین گونه آهنگ هنرمند روستا خود را از نسل یاران آن مرد می داند و همچنان به ساخت وسایلی که لازمه زندگی مردم اورامان است میپردازند.
اورامی هجیج که یکی از اصیل ترین لهجهها به شمار می آید قرابت زیادی با زبان اوستایی و پهلوی دارد . به طوری که اگر متنی از پهلوی را برای یک اورامی زبان بخوانند لغات بی شماری از آن را می تواند دریابد.

روستای هجیج

کوچه های روستا 1389
مقبره کوسه هجیج
سید عبیدالله فرزند امام موسی کاظم (ع)وبه کوسه هجیج مشهور است ودر اصطلاح محلی به ایشان پیر یا امامزاده گویند.
سید عبیدالله محاسن نداشته و به همین مناسبت او را کوسه گفته انددر کتاب بحارلانسان که در باره نوادگان و اولاد حضرت محمد(ص)نگاشته شده است نقل شده که سید عبیدالله در سال 172 هجری قمری در زمان خلافت هارون الرشید درشهر بغداد متولد شده است و مادرش از سلطان زادگان روم بوده است و بهمین مناسبت به او سلطان سید عبیدالله هم گفته اند.پس از فوت پدر بزرگوارش در زندان هارون فرزندان امام موسی(ع)توسط فروانروایان عباسی به مناطق دور افتاده تبعید و رانده شدند.سید اسماعیل فرزند ارشد امام موسی(ع)به منطقه اوراماندر کردستان مهاجرت می نمایدو اکنون مقبره اش در پایین دست روستای اسپریز که در شرق و حدود 15 کیلومتری روستای هجیج است واقع شده است.سید عبیدالله درحدود سنین 19 تا 20 سالگی پس از یادگیری علوم اسلامی وکسب فضایل اخلاقی و دین به رشد لازم مرسند و تصمیم می گیرد بدنبال برادر بزرگش سید اسماعیل به اورامان بیاید.پس از پیمودن مسافت زیاد و راههای پر پیچ وخم ودیدار با بزرگان و پرس و جوی فراوان بالاخره به اورامان کنونی می رسد مدتی در روستاهای شرکان،نودشه و نوین اقامت کرده و سرانجام به روستای محل دفن وی یعنی هجیج که دره ای عمیق و پر از درخت بوده تشریف می آورندودر آنجا ماندگار می شوند(هجیج لغتی عربی است و به معنی دره عمیق و پر درخت می باشد)ودر آنجا ماندگار می شوند.قبل از ورود به روستای هجیج مطلع می شوند که سید اسماعیل فوت نموده و در روستای اسپریز مدفون گشته است و فرزندانش به عراق بازگشته اندبه محض اقامت در سید در هجیج و نامگذاری آن 7نفر از مردم اطراف در کنارش جمع شده و به فراگیری احکام و ارکان اسلامی و عبادت پرداختندو در آن انزوا شور و حال میدی و مرادی به راه انداختند وقتی که مریدان به هفت تن رسیدند مراد در سالهای 200 تا 210 هجری قمری فوت نموده و در روستای هجیج مدفون گشت.

مقبره کوسه هجیج
آبشار بل
آبشار بل اورامان E18 46 N13 35 در مرز دو استان کرمانشاه و کردستان و در منطقه اورامان، روستايي به نام بل واقع است که در کنار اين روستا و در جاده اي که به کوسه هجيج منتهي مي شود، آبشاري زيبا و تماشايي وجود دارد که به عقيده کارشناسان داراي يکي از بهترين آب هاي قابل شرب در کشور است. دره رويايي و خيال انگيز هجيج علاوه بر زيبايي هاي طبيعي، با داشتن غار و آبشاري مانند بل يکي از جذاب ترين مناطق استان محسوب مي شود. آب اين آبشار که معدني بوده و داراي خواص فراوان است، با فشار زياد و در حجم بسيار از شکافي غار مانند بيرون آمده و با پرشي بلند به رودخانه سيروان مي ريزد و به خاک عراق مي رود.! اين آبشار زيبا، با ريزشي طبيعي و پودر مانند، نظر هر بيننده اي را به خود جلب مي کند. براي رسيدن به آبشار بل دو مسير وجود دارد. مي توان از شهر سنندج در استان کردستان به سوي شهر مريوان روانه شد و از سه راه حزب ا.. و از مسير دزلي به اين محل زيبا رسيد که در اين مسير روستاي اورامان تخت نيز ديدني است. و يا مي توان از پاوه واقع در استان کرمانشاه به سوي روستاي هجيج عازم شد.
اين چشمه كه در محل و زبان كردي به نام كاني بل معروف است و احتمالا نام خود را از خداي آب بابليان باستان كه بل نام داشت گرفته است، در دو كيلومتري هجيج و در فاصله كمي از رودخانه سيروان واقع شده و آب آن پس از خروج از دل كوه، تشكيل آبشاري پر خروش داده و به رودخانه ميريزد. محل خروج آب اين چشمه از دل كوه شباهت بسياري به دهانه يك غار كه به علت ريزش مسدود شده باشد دارد.

«کومالیا» همان کوه «کولاوا» در جنوب غربی قروه کردستان می باشد که از دوران کودکی با آن آشنا بودم و مثل همه کوهنوردان این شهر، کوهنوردیم را از آنجا شروع کردم. هر بار که پای بر روی قله آن می گذاشتم، با شور و هیجان وصف ناپذیری می گفتم: «کولاوا» برایم همان هیمالیای کوچک شده می باشد به همین خاطر آن را بر وزن «هیمالیا» تلفظ می کردم. حالا می خواهم وبلاگم همان تلفظ خاطرات گذشته ام باشد پس به وبلاگ «کومالیا» خوش آمدید...